Andrzej Wyrobiec: „Teatr Bagatela będzie musiał się wyprowadzić na około dwa lata” (ROZMOWA PULSU)

Teatr Bagatela otwiera nową scenę w piwnicy i przygotowuje kolejne premiery, a jednocześnie planuje przebudowę swojej siedziby. Inwestycja może kosztować nawet 70 mln zł i oznaczać wyprowadzkę zespołu na około dwa lata. O repertuarze nowego sezonu, wpływie remontu Karmelickiej na frekwencję oraz planowanych zmianach rozmawiamy z Andrzejem Wyrobcem, dyrektorem Teatru Bagatela.

Redakcja Pulsu Krakowa: Jaki jest pomysł na nowy sezon Teatru Bagatela? Czego mogą spodziewać się widzowie?

Andrzej Wyrobiec, dyrektor Teatr Bagatela: Sezon zaczęliśmy 19 września premierą sztuki Duncana Macmillana „Ludzie, miejsca, rzeczy”. Jak na Bagatelę jest to dość zaskakujący tytuł – nie jest to sztuka lekka, łatwa i przyjemna ani spektakl muzyczny, do czego zdążyliśmy naszych widzów przyzwyczaić. To sztuka o trudach życia: depresji, uzależnieniach, narkotykach i próbie odzyskania przez główną bohaterkę Emmę życiowego pionu.

Bardzo polubiliśmy tego autora po tym, jak trzy lata temu wystawiliśmy na naszej Scenie na Sarego „Wszystko, co najlepsze”. To również trudny spektakl, poruszający temat depresji i prób samobójczych. Zauważyliśmy wtedy ogromne zainteresowanie tą tematyką. „Ludzie, miejsca, rzeczy” to także przykład tradycji, którą od kilku lat kultywujemy. W Bagateli pracuje około 40 aktorów, a wielu z nich ma ambicje nie tylko występować na scenie, ale również reżyserować czy zajmować się komponowaniem muzyki, scenografią, projektowaniem kostiumów.

Z propozycją reżyserii „Ludzi, miejsc, rzeczy” wyszła nasza znakomita aktorka Anna Rokita. Izabela Kubrak, która gra główną rolę, przygotowała również kostiumy, a za światło odpowiada Tomasz Wentland z pracowni oświetleniowej Bagateli. To taki trochę nasz rodzinny spektakl. Jesteśmy z niego dumni, ale też bardziej niż zwykle czujemy za niego odpowiedzialność.

Tak jak Pan wspomniał, Bagatela kojarzy się przede wszystkim z repertuarem popularnym i komediowym. Czy premiera „Ludzi, miejsc, rzeczy” oznacza, że będziecie coraz bardziej otwierać się na poważniejsze tytuły?

Myślę, że nasi widzowie przez sześć lat, odkąd kierujemy Teatrem z Krzysztofem Materną, moim zastępcą ds. artystycznych, przyzwyczaili się już do różnorodności. To nie jest pierwszy tytuł, który odchodzi od Bagateli postrzeganej wyłącznie jako teatr rozrywkowy. Mamy w repertuarze poważne tytuły mi.in wspomniany już „Wszystko co najlepsze”, „Rewizora”, „Pani Pylińska i sekret Chopina” „Proces” wg Franza Kafki, „Śmierć pięknych saren” czy też „Dzienniki” wg Witolda Gombrowicza. Była też „Kotka na gorącym blaszanym dachu”, która cieszyła się dużym powodzeniem – jej wystawianie przerwała niestety śmierć Pawła Sanakiewicza, odtwórcy jednej z głównych ról.

Zresztą ta różnorodność jest wpisana w historię naszego teatru, który zanim w latach 70. ponownie został nazwany Bagatelą, działał jako Teatr Rozmaitości czy Teatr Młodego Widza. Ta „rozmaitość” przyświeca nam również dzisiaj. „Ludzie, miejsca, rzeczy” są po prostu kolejnym elementem tej układanki.

„Ludzie, miejsca, rzeczy” to premiera w Bagateli przy ulicy Karmelickiej. A co przygotowaliście nowego dla Sceny na Sarego?

Na Scenie na Sarego przygotowujemy w tym sezonie dwa tytuły. 24 października odbędzie się premiera sztuki Audrey Schebat pt. „List”. Będzie to debiut reżyserski Radosława Krzyżowskiego, aktora Starego Teatru. To gorzko-humorystyczna historia małżeństwa przechodzącego poważny kryzys. W obsadzie Urszula Grabowska i Marcel Wiercichowski. Drugim tytułem będzie „Matka odchodzi” Tadeusza Różewicza w reżyserii Artura „Barona” Więcka. W spektaklu wystąpią Ewelina Starejki, Miłosz i Monika Markiewiczowie oraz gościnnie Jacek Rymanowski aktor Starego Teatru.

Andrzej Wyrobiec, dyrektor Teatr Bagatela, źródło: Puls Krakowa

Czy tradycyjnie kończycie rok galą sylwestrowo-noworoczną?

Tak, przygotowujemy galę sylwestrowo-noworoczną w reżyserii Krzysztofa Materny. Częściowo będziemy korzystać z naszego repertuaru – popularnych utworów krakowskich kompozytorów i wykonawców, między innymi Zbigniewa Wodeckiego, Skaldów, Andrzeja Zauchy, Jana Kantego Pawluśkiewicza, Andrzeja Sikorowskiego i Grzegorza Turnaua. Będą też niespodzianki i goście specjalni, a także muzyka na żywo w wykonaniu zespołu Dawida Suleja Rudnickiego.

Grudzień będzie wyjątkowym miesiącem w Bagateli nie tylko ze względu na zbliżającą się galę. Co przygotowaliście jeszcze dla widzów?

Cały miesiąc poświęcimy twórczości Mikołaja Grabowskiego, który będzie obchodził grudniu Jubileusz 80. Urodzin. Widzowie zobaczą na Dużej Scenie spektakle w Jego reżyserii: „Wesele Figara”, „Rewizora” i „Ambroży Grabowski, czyli wszystko, co chcecie wiedzieć o Krakowie, a se nie wyguglacie” – spektakl z osobistym udziałem reżysera, a na scenie w Piwnicy pod Bagatelą Jego monodram „Dzienniki wg Witolda Gombrowicza”. Wszystko zakończy się urodzinową galą 30 grudnia.

Koniec roku nie oznacza końca sezonu. Możemy powiedzieć o dalszych planach?

Oczywiście. W marcu na dużej scenie przygotowujemy premierę musicalu komediowego „Młody Frankenstein” w reżyserii Jacka Bończyka. To słynny broadwayowski utwór autorstwa Mela Brooksa  i Thomasa Meehena. Sezon zakończymy  w czerwcu premierą „Dziewczyny z pociągu” w reżyserii Cezarego Żaka, na podstawie powieści Pauli Hawkins. Obaj reżyserzy już z nami pracowali. Jacek Bończyk przygotowywał „Bajki dla niegrzecznych”, które cieszyły się tak dużą popularnością, że przenieśliśmy je ze Sceny na Sarego na Dużą Scenę. Z kolei Cezary Żak wyreżyserował u nas „Umrzeć ze śmiechu” i po tej współpracy zaprosiliśmy Go do kolejnej produkcji. W wakacje rozpoczniemy też pracę nad produkcją, która otworzy kolejny sezon we wrześniu 2027 roku. Będzie to sztuka z roku 1913 „W pętach namiętności” autorstwa Juliana Zubczewskiego, którą wyreżyseruje Mikołaj Grabowski.

Nowe spektakle to jedno, ale Bagatelę czekają też w najbliższych miesiącach inne zmiany. Kiedy otwieracie scenę w piwnicy?

Otwarcie zaplanowaliśmy na 22–25 października. W tych dniach odbędą się warsztaty dla młodzieży, dzieci, studentów i seniorów, a także dwa recitale Moniki Markiewicz, niedawnej Laureatki Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. To przedsmak tego, co chcemy w piwnicy organizować. Cała inwestycja trwała od 2020 roku. Na powierzchni 350 metrów kwadratowych powstała scena z salą widowiskową na 77 osób, kawiarnia dla publiczności, szatnia, garderoba dla artystów i zaplecze sanitarne. Trwają ostatnie odbiory techniczne.

Chcemy, żeby Piwnica miała własny, autorski program, tworzony przez zespół artystyczny. Planujemy stand-upy, małe formy kabaretowe, recitale. Wielu naszych aktorów świetnie śpiewa, część gra na instrumentach. Mam nadzieję, że z czasem będziemy ten program rozwijać. Naszym marzeniem jest też powrót do tradycji krakowskiej kawiarni literackiej. Liczę, że uda nam się tę ideę zrealizować.

Czy remont Karmelickiej wpływa na funkcjonowanie teatru?

Tak. Ten remont zaczęliśmy odczuwać szczególnie w sierpniu. Dla mieszkańców Krakowa i turystów dotarcie do Bagateli stało się dużo trudniejsze. Najbliższe przystanki tramwajowe są teraz przy Filharmonii i na Starym Kleparzu, więc część osób po prostu odkłada decyzję o przyjściu do naszego teatru. Do tego dochodzą ogrodzenia i utrudnienia na Karmelickiej. Na szczęście mamy wyremontowaną ulicę Krupniczą i widzimy, że wielu widzów dociera do nas właśnie od tej strony.

Powiedzmy sobie w takim razie, jak wygląda sytuacja finansowa teatru? Instytucje kultury często mówią o niewystarczających środkach.

Kiedy zostałem dyrektorem, Teatr Bagatela był w bardzo trudnej sytuacji finansowej m.in. ze względu na panującą pandemię. Panowało też przekonanie, że skoro teatr sprzedaje dużo biletów, to sobie jakoś radzi pomimo stosunkowo niskiej dotacji. Od kilku lat staramy się przekonywać władze miasta, że dodatkowe środki możemy z sukcesem przeznaczać na produkcję nowych, wartościowych spektakli i rozwój artystyczny zespołu.  Nie chcę  jednak w kwestii finansów Teatru szczególnie narzekać, bo nie mam ku temu powodów.

Na jakim etapie jest obecnie przebudowa Teatru Bagatela?

W czerwcu 2025 roku ogłosiliśmy konkurs na koncepcję architektoniczną przebudowy budynku, który został rozstrzygnięty 30 października. W maju tego roku podpisaliśmy umowę ze zwycięską pracownią na przygotowanie dokumentacji projektowej. Umowa opiewa na 2,8 mln zł i obejmuje wszystkie zadania biura architektonicznego w tym przygotowanie dokumentacji projektowej i uzyskanie kompletu wymaganych pozwoleń. Dokumentacja projektowa ma powstać najpóźniej do końca 2027 roku. Obecnie pracujemy ze zwycięską pracownią nad ostatecznym kształtem przebudowy. Mamy własny zespół ekspertów, pracownia ma swoich projektantów i wspólnie uzgadniamy przede wszystkim praktyczne rozwiązania dotyczące między innymi sceny, komunikacji i zaplecza technicznego.

Czy wiadomo już, ile będzie kosztowała cała inwestycja?

Na razie trudno powiedzieć. Kiedy ogłaszaliśmy konkurs, zakładaliśmy, że przebudowa będzie kosztowała około 50 mln zł. Przy obecnych cenach nie wiem jednak, czy uda się w tej kwocie zmieścić. Może to być 60, a nawet 70 mln zł. Ostateczny koszt pokaże dopiero projekt budowlany. W 2027 roku będę więc musiał zająć się montażem finansowym i szukać pieniędzy między innymi w mieście, województwie, Ministerstwie Kultury oraz programach europejskich.

Kiedy realnie mogłyby rozpocząć się prace? I co stanie się wtedy z teatrem?

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, najwcześniej jesienią 2028 roku mogłyby rozpocząć się prace. Wcześniej trzeba będzie przeprowadzić przetarg na generalnego wykonawcę. Na czas przebudowy teatr będzie musiał się wyprowadzić na około dwa lata. Mamy kilka planów dotyczących tymczasowej siedziby, ale na razie nie chcę ich ujawniać.

A czego najbardziej chciałby Pan po tej przebudowie? Co powinno się zmienić w Bagateli?

Przede wszystkim chcemy poprawić warunki pracy teatru i komfort widzów. Chciałbym zwiększyć widownię do ponad 400 miejsc, poprawić zaplecze sceny i scenotechnikę, a także zlikwidować lożę, która nie zapewniadobrej widoczności. Ważne są również rozwiązania dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Chcemy też otworzyć teatr na miasto. Foyer ma być przestrzenią, w której nie tylko kupuje się bilet i idzie na spektakl, ale można też usiąść w kawiarni, spotkać się i spędzić czas. Zależy mi na tym, żeby Bagatela stała się otwartym i przyjaznym miejscem codziennego przebywania.

Nie przegap najważniejszych informacji z Krakowa. Zapisz się do naszego newslettera już teraz!

Przewijanie do góry