Bobry, jelenie, wydry i żurawie mieszkają kilkaset metrów od nowoczesnych laboratoriów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naukowcy z Wydziału Biologii rejestrują ich obecność za pomocą fotopułapek rozstawionych wśród łąk Natura 2000.
Tuż za Kampusem 600-lecia Odnowienia Uniwersytetu Jagiellońskiego na Ruczaju rozciąga się teren o niezwykłej wartości przyrodniczej. Dębnicko-Tyniecki Obszar Łąkowy, objęty unijną ochroną w ramach sieci Natura 2000, to siedlisko wielu cennych i zagrożonych gatunków. Choć z perspektywy codziennych spacerów trudno w to uwierzyć, wśród łąk, bagien i zarośli żyją tu nie tylko motyle modraszki, ale też ssaki wielkości jelenia.
Latem ubiegłego roku zespół z Zakładu Anatomii Porównawczej im. Henryka Hoyera UJ, kierowany przez dr. Stanisława Burego i dr. Bartłomieja Zająca, rozmieścił w tym rejonie kilka niepozornych fotopułapek. – To małe kamerki z czujnikiem ruchu, które pozwalają rejestrować zwierzęta bez ich płoszenia. Dzięki temu zyskaliśmy przekonujące dowody, że przyroda tuż za kampusem ma się lepiej, niż mogłoby się wydawać – tłumaczy dr Bury.
Największym zaskoczeniem okazała się rodzina bobrów, która zbudowała własną „oazę” – system bagien i rozlewisk otoczony niedostępną gęstwiną roślinności. To właśnie tam zaobserwowano najwięcej zwierząt, które w warunkach miejskich pozostają niemal niewidzialne: kuny, borsuki, wydry, zające, a także kilka osobników jeleni.
Nie brakuje też ptaków wodnych – na rozlewiskach regularnie pojawiają się czaple siwe i białe, zimorodki, błotniaki stawowe, ślepowrony, a nawet żurawie. Naukowcy zwracają uwagę, że zebrany materiał wideo nie tylko dokumentuje obecność tych gatunków, ale też umożliwia analizę ich zwyczajów, rytmu dnia i wykorzystania przestrzeni.
Dr Bury zaznacza, że monitoring będzie kontynuowany, a dane mogą w przyszłości posłużyć jako argument w dyskusjach o ochronie i planowaniu przestrzennym. – To bezcenny rejestr tego, co naprawdę dzieje się za ogrodzeniem kampusu – dodaje biolog.
źródło: Bartosz Halik, Instytut Botaniki UJ
