Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska uchyliła postanowienie nakazujące przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko dla budowy linii kolejowej Kraków – Niepołomice. To skraca procedurę poprzedzającą uzyskanie pozwolenia na budowę, ale nie kończy sporu o lokalizację stacji końcowej w rejonie ulic Kolejowej i Moczydło.
Decyzja ma znaczenie dla dalszego prowadzenia inwestycji, ale nie kończy sporu dotyczącego lokalizacji stacji końcowej w rejonie ulic Kolejowej i Moczydło. Protestujący mieszkańcy nie kwestionują samego pomysłu uruchomienia kolei do Niepołomic, lecz planowane zakończenie linii i jej przebieg w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej.
Budowa połączenia kolejowego z Krakowa do Niepołomic to jeden z ważniejszych projektów transportowych planowanych na wschód od Krakowa. Inwestycja jest przygotowywana w ramach programu Kolej+ i ma włączyć Niepołomice do systemu Krakowskiej Szybkiej Kolei Aglomeracyjnej. Obejmuje budowę około 5,8 kilometra nowej, jednotorowej linii, która ma umożliwić bezpośredni dojazd pociągiem z Niepołomic do Krakowa.
Projekt znajduje się na etapie przygotowywania dokumentacji i prowadzenia procedur administracyjnych. Ostatnia decyzja GDOŚ usuwa jeden z dodatkowych etapów formalnych. Według dotychczasowych założeń pozwolenie na budowę mogłoby zostać wydane jeszcze w tym roku, a rozpoczęcie budowy planowane jest na 2027 rok. W kwietniu 2025 roku Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Krakowie uznała, że dla tej inwestycji konieczne będzie przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Taka procedura oznaczałaby dodatkowe analizy, dokumenty, uzgodnienia i wydłużenie harmonogramu. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska uchyliła jednak to postanowienie. Nie oznacza to jeszcze pozwolenia na budowę ani zgody na rozpoczęcie robót, ale usuwa jeden z etapów administracyjnych i ogranicza ryzyko dalszego wydłużenia przygotowań. Dla inwestora decyzja ma znaczenie organizacyjne i czasowe. Każdy dodatkowy etap formalny zwiększa ryzyko przesunięcia harmonogramu. Obecny plan zakłada rozpoczęcie budowy w 2027 roku, dlatego zakończenie kwestii środowiskowych i dokumentacyjnych pozostaje istotne dla dotrzymania tego terminu.
Nowa linia ma stanowić element układu transportowego dla tej części aglomeracji. Niepołomice rozwijają się pod względem mieszkaniowym i gospodarczym, rozbudowuje się także strefa inwestycyjna. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców i miejsc pracy zwiększa się ruch drogowy. Dojazd z Niepołomic do Krakowa często wiąże się z korkami, wydłużonym i trudnym do przewidzenia czasem podróży oraz uzależnieniem od samochodu lub autobusów poruszających się w tym samym układzie drogowym. Kolej ma stanowić alternatywę dla transportu drogowego. Według założeń pociągi z Niepołomic do Krakowa miałyby poruszać się z prędkością do 80 kilometrów na godzinę. Czas przejazdu do Dworca Głównego w Krakowie ma wynosić około 17 minut. Połączenia planowane są co godzinę, a w godzinach szczytu nawet co 30 minut. Przy takich parametrach linia miałaby obsługiwać codzienne dojazdy mieszkańców.
Najwięcej kontrowersji dotyczy lokalizacji stacji końcowej. Plan zakłada, że linia zostanie poprowadzona przez Niepołomicką Strefę Inwestycyjną i dotrze w okolice miejskiego dworca autobusowego. Stacja końcowa ma powstać w rejonie ulic Kolejowej i Moczydło. Ta lokalizacja od początku jest przedmiotem sprzeciwu części mieszkańców.
Mieszkańcy protestują przeciwko lokalizacji stacji końcowej w rejonie ulic Kolejowej i Moczydło. Nie sprzeciwiają się samej budowie połączenia kolejowego, ale przebiegowi linii w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Wskazują na hałas, drgania, ingerencję w otoczenie oraz pogorszenie komfortu życia. Zastrzeżenia dotyczą przede wszystkim zakończenia linii w pobliżu domów i osiedli. Inwestor i samorząd utrzymują, że stacja końcowa powinna powstać w sąsiedztwie miejskiego dworca autobusowego. W ich ocenie tylko taki wariant zapewni odpowiednią dostępność połączenia i możliwość sprawnych przesiadek. Według władz gminy odsunięcie stacji od centrum Niepołomic zmniejszyłoby funkcjonalność linii i mogłoby ograniczyć liczbę pasażerów. Z tego powodu zaakceptowano wariant z końcową stacją w pobliżu miejskiego dworca autobusowego.
Koszt prac projektowych szacowany jest na około 4,6 mln zł, natomiast sama budowa nowej linii ma pochłonąć około 400 mln zł. Jest to duże przedsięwzięcie infrastrukturalne, a nie lokalna korekta istniejącego układu transportowego.
