„Czuję się mniej samotna i nie mam już takich napadów smutku jak dawniej” – mówi 80-letnia pani Ewa z Krakowa, którą odwiedza wolontariuszka. Dzięki programowi „Obecność” regularne towarzystwo ma już 150 krakowskich seniorów.
Dla wielu starszych osób codzienność oznacza ciszę w mieszkaniu i kolejne dni bez rozmowy. Po śmierci bliskich, wraz z pogarszającą się sprawnością i ograniczeniem kontaktów, coraz trudniej utrzymać dotychczasowe relacje. Z takim doświadczeniem mierzą się również seniorzy w Krakowie. Stowarzyszenie mali bracia Ubogich pomaga im poprzez regularne spotkania z wolontariuszami.
O tym, jak wygląda życie bez towarzystwa, opowiada 80-letnia pani Krystyna, uczestniczka programu „Obecność” – Samotność jest okrutna. Jeśli prowadziło się dom, pracowało, miało rodzinę… Ciągle byłam z ludźmi, a tu nagle nikogo. Zdarzało mi się mówić do lustra i to stało się przerażające.
Według raportu „Samotność osób 80+” Stowarzyszenia mali bracia Ubogich co trzeci Polak po 80. roku życia mieszka sam, a co czwarty odczuwa osamotnienie i nie ma z kim porozmawiać o tym, jak się czuje. Utrata bliskich, ograniczenia sprawności fizycznej i coraz rzadsze kontakty z otoczeniem sprawiają, że część seniorów spędza w domu wiele dni bez możliwości rozmowy z drugim człowiekiem.
Długotrwałe osamotnienie wpływa również na kondycję psychiczną i fizyczną. Może pogłębiać lęk, stres i poczucie braku bezpieczeństwa. Smutek i apatia utrudniają codzienne funkcjonowanie, a osoby starsze tracą motywację do aktywności. Z takimi sytuacjami spotykają się koordynatorzy programu – Brak zainteresowania ze strony otoczenia, niskie poczucie własnej wartości czy obezwładniająca bezradność sprawiają, że osoby starsze tracą radość życia i popadają w marazm. Towarzyszy im przewlekły smutek oraz pustka. Dlatego tak kluczowe jest, by dotrzeć do nich z pomocą, zanim samotność bezpowrotnie odbierze im chęć do życia i motywację do codziennego funkcjonowania – wyjaśnia Marta Walczowska, koordynatorka regionu Stowarzyszenia mali bracia Ubogich.
Program „Obecność” jest prowadzony nieprzerwanie od 2003 roku. Polega na cotygodniowych odwiedzinach wolontariuszy w mieszkaniach seniorów oraz w domach pomocy społecznej. W Krakowie takim wsparciem objętych jest już 150 osób starszych. Organizacja dobiera pary senior–wolontariusz, uwzględniając wspólne zainteresowania, doświadczenia i wrażliwość. Spotkania mają dawać możliwość budowania trwałej relacji. Rozmowy przy herbacie z czasem przeradzają się w znajomości i przyjaźnie, które trwają przez lata.
Ważna jest również regularność. Senior wie, że ktoś ponownie go odwiedzi, może czekać na spotkanie i zaplanować wspólnie spędzony czas. O tym, co takie odwiedziny zmieniły w jej codzienności, mówi 80-letnia pani Ewa z Krakowa – Moje przyjaciółki niestety już odeszły, a z 94-letnią siostrą nie ma już kontaktu przez demencję. Z wolontariuszką od pierwszego spotkania złapałyśmy wspólny język. Jestem po prostu szczęśliwa. Czuję się mniej samotna i nie mam już takich napadów smutku jak dawniej. Kontakt z drugim, serdecznym człowiekiem daje mi ogromną siłę, a świadomość, że Magda znowu przyjdzie, przynosi mi wyczekiwany spokój – opowiada.
Wspólny czas może oznaczać spacer, czytanie książek, rozmowę o codziennych sprawach lub powrót do dawnych zainteresowań. Takie spotkania pomagają seniorom podejmować aktywność i dają poczucie, że ktoś interesuje się ich życiem.Stowarzyszenie mali bracia Ubogich dociera obecnie do osamotnionych seniorów w 15 polskich miastach. Aby utrzymać regularne odwiedziny i obejmować pomocą kolejne osoby, potrzebuje stałego zaplecza organizacyjnego, metodycznego i finansowego.
Organizacja zachęca do dołączenia do grona Przyjaciół Osób Starszych poprzez ustanowienie regularnej darowizny. Takie wsparcie pozwala planować dalsze działanie i rozwój programu „Obecność”. Pomóc można, zlecając stały przelew na rachunek 29 1600 1462 1818 9539 9000 0004 lub ustawiając comiesięczną płatność na stronie www.obecnoscpomaga.pl.
Stowarzyszenie mali bracia Ubogich jest międzynarodową organizacją, która powstała we Francji w 1946 roku. W Polsce działa od 2002 roku i ma status organizacji pożytku publicznego. Zajmuje się wsparciem samotnych osób starszych, zwracając uwagę na potrzeby tych, którzy na co dzień pozostają niezauważani. Podstawą jego działalności jest długoterminowy wolontariat towarzyszący, oparty na regularnych odwiedzinach oraz budowaniu przyjaźni i zaufania.
